White Slave ligt bij de witte obelisk en de rij lage stenen huisjes waarin de tot slaaf gemaakte zoutarbeiders sliepen. De duik is goed: een gaaf rifdak en een helling die tot vijfendertig meter doorloopt. De plek eromheen is geen decor — het is een monument, en zo wordt hij hier ook behandeld.
White Slave is een kantduik voor gevorderden aan de zuidkust bij de witte obelisk: rifdak op vijf tot zeven meter, helling tot vijfendertig meter, instap direct aan de kustweg.
Vanaf de instap loopt een korte zandstrook naar een rifdak op vijf tot zeven meter met dicht vingerkoraal en gorgonen. De helling zakt naar vijfendertig meter, met sponzen en scholen grommers langs de rand. Op het ondiepe deel zit veel jonge vis.
Bij matige stroming en vlak water, in de ochtend. De kustweg loopt hier vlak langs de instap; bij druk verkeer is uitrusten aan de wal onprettig.
De instap ligt direct aan een doorgaande weg: let op passerend verkeer bij het omkleden en oversteken. De stroming zet richting de zuidpunt vaker door. Geen schaduw, geen water, geen toilet. De huisjes zijn geen kleedruimte en geen achtergrond voor foto’s.
Beslissingen over duikbaarheid, techniek en gezondheid horen bij STINAPA, een duikschool of een arts. Deze pagina beschrijft alleen de omstandigheden.
De huisjes bij de witte obelisk dateren uit het midden van de negentiende eeuw en boden onderdak aan de arbeiders van de zoutpannen: ruimte om te liggen, niet om te wonen. De obelisken langs deze kust — wit, rood, blauw en oranje — gaven aan waar een schip moest aanleggen voor welke partij zout.
Deze vragen staan ook als FAQPage in de data van de pagina.
Geen commercieel belang bij deze plek. .